Een stukje geschiedenis

Hippocrates beschreef al één soort gistinfectie (vaginale infectie) bij verzwakte patiënten. Deze klinische aandoening is al eeuwen bekend. Galenus schreef dat het vaak bij kinderen voorkomt, met name bij de verzwakte en ziekelijke kinderen. Er zijn tekstboeken van kindergeneeskundigen uit de 18e eeuw gevonden waar de vaginale infectie werd beschreven en in de 19e eeuw is voor het eerst opgemerkt dat men deze aandoening opliep doordat de baby door het geboortekanaal naar buiten kwam.

Wat wij nu als Candida Albicans kennen zijn in het verleden verwarrend veel verschillende namen gebruikt zoals, 'Oidium albicans' of 'Monilla albicans' en 'Saccaromyces albicans' verschillende onderzoekers uit verschillende landen hebben hun eigen koosnaampjes voor de aandoening gebruikt.

Wilkinson beschreef voor het eerst in 1849 de vaginale gistinfectie (Candidiases). Een systematische aandoening als gevolg van Candida bij een verzwakte patiënt werd in 1861 beschreven, later in de 19e eeuw nog een aantal gevallen.

Candida infecties van de nagels werden voor het eerst in 1904 beschreven, huidaandoeningen in 1907, en candida cystitis in 1910. Cronische slijmvliesaandoeningen door Candida werden in 1907 voor het eerst beschreven. Statistisch gezien was het een algemeen voorkomende infectieveroorzaker op de huid, slijmvliezen, darmen en de vagina; toch wed zelden onderkend dat het ernstige systematische aandoeningen kon veroorzaken.

Lees verder >>